Dziedziną, w której metoda „z góry na dół" nie przyniosła większych sukcesów, jest robotyka, wytwarzanie mobilnych robotów, potrafiących rozpoznawać i omijać przeszkody. Pierwszy mobilny robot o imieniu Shakey został zbudowany w Instytucie Badawczym Stanforda w 969 roku i przypominał olbrzymią konserwę na kółkach. Wieczko „konserwy" zaopatrzone było w kamery telewizyjne, wysięgniki odległości oraz antenę odbierającą sygnały od stacjonarnego komputera. Shakey potrafił rozpoznawać kształty przedmiotów tylko w specjalnie przygotowanym otoczeniu, a przejście przez pokój zabierało mu kilka godzin. Niestety, prowadzone przez następnych 30 lat prace nad udoskonaleniem Shakeya nie przyniosły oczekiwanych rezultatów.
Jedną z podstawowych wad takiego urządzenia jest brak umiejętności rozpoznawania obrazów. Prymitywne mobilne roboty widzą, ale nie pojmują, co widzą. Obraz pokoju otrzymany dzięki kamerom jest rozbijany na tysiące punktów, które komputer w niezmiernie nudnej procedurze porównuje, punkt po punkcie, z obrazem zachowanym w jego pamięci. Może to trwać od paru godzin do kilku dni. Nawet najlepszy z takich robotów nie mógłby prowadzić samochodu, gdyż czynność ta wymaga błyskawicznego rejestrowania zmian w otoczeniu. A już rozpoznawanie twarzy jest dla niego zadaniem wręcz niewykonalnym. Komputery mają ogromne trudności z rozpoznawaniem nawet znanej im twarzy, gdy jest ona obrócona choćby o parę stopni.
Ludzki mózg potrafi w ciągu ułamków sekund zarejestrować zmiany w otoczeniu oraz odszukać znajomą twarz wśród tysięcy innych.
Niecałe dwa kilogramy neuronów znajdujących się w naszym mózgu to chyba najbardziej skomplikowany obiekt w Układzie Słonecznym. Chociaż możemy wziąć ludzki mózg do ręki i rozdzielić go na poszczególne neurony, mamy bardzo mgliste pojęcie o tym, jak on właściwie działa.
Mózg składa się z kilku warstw, które stanowią świadectwo stopniowej ewolucji tego narządu. Ponieważ Natura jest raczej oszczędna i zwykle zamiast niszczyć niższe formy życia, przetwarza je w wyższe, nasz mózg jest czymś w rodzaju muzeum, w którym przechowywane są dowody jego ewolucji. Zbudowany jest z kilku wyraźnie zaznaczonych, koncentrycznych warstw. Struktury najbardziej prymitywne położone są najgłębiej, a te najbardziej rozwinięte znajdują się na samym wierzchu.
Pierwszą, najgłębszą warstwę mózgu biolog Paul MacLean nazwał ramą układu nerwowego. To ośrodek kontrolujący podstawowe funkcje życiowe: oddychanie, rytm serca, krążenie. Składa się z rdzenia kręgowego, pnia mózgu (rdzeń przedłużony i most) oraz śródmózgowia. U ryb rama tworzy niemal cały mózg.