Na pierwszy rzut oka Cog podobny jest trochę do androidów pojawiających się w filmach fantastycznonaukowych, na przykład do robota granego przez Arnolda Schwarzeneggera w Terminatorze (to, w jaki sposób jest on zbudowany, widać po spaleniu zewnętrznej powłoki pod koniec filmu). U pozbawionego skóry Coga wszystkie mechaniczne części są dobrze widoczne. Zamiast mięśni ma on miniaturowe silniczki, zamiast kości metalowe sztabki, a zamiast oczu  kamery wideo. Wyposażony w długie ramię ze szczypcami na końcu, może wykonywać wiele różnych czynności.
Wysoki niemal na metr Cog nie ma nóg. „Cierpi na paraplegię"  przyznaje Brooks. Android może jednak wykonywać ruchy tułowiem, głową i rękami, podobnie jak człowiek.40 Jeśli włączy się go rano, porusza głową i ramieniem jakby się przeciągał. (W rzeczywistości określa swoje położenie w przestrzeni).
„Mózg", którym dysponuje Cog, składa się z ośmiu 32bitowych mikroprocesorów 68332 Motoroli (6 MHz), zmodyfikowanych na potrzeby sieci neuronowej, połączonych w sposób przypominający wzór połączeń neuronowych w naszym mózgu. Docelowo mózg Coga ma zawierać 239 mikroprocesorów. Robot nie jest zaprogramowany, gdyż nie jest on maszyną Turinga. Podobnie jak inne urządzenia przyswajające wiedzę od zera, Cog uczy się tak, jak robi to dziecko.
Umysł nowo narodzonego dziecka jest niczym czysta, niezapisana karta. Dopiero gdy niemowlę nauczy się chwytać przedmioty i wymachiwać nimi, uświadamia sobie, że jego kończyny połączone są z resztą ciała i powoli zaczyna zdawać sobie sprawę z trójwymiarowości otaczającego je świata. Następnie, dzięki kontaktom z ludźmi, zdobywa różne niezbędne umiejętności.
Cog również uczy się najpierw chwytać przedmioty, stosując metodę prób i błędów. Wyciąga ramię i usiłuje dotknąć jakiegoś przedmiotu. W końcu udaje mu się uchwycić go i przytrzymać. Zamiast korzystać z zaprogramowanych danych tworzy w ten sposób własną mapę świata.
Od ludzi Cog uczy się w mniej więcej taki sam sposób, jak dziecko uczy się od matki. Umie rozpoznawać ludzi i patrzeć im w oczy.